از زمانی که سرپرست جدید سازمان پشت میز فرهنگ و هنر نشسته عکاسی ما تق و لق شده است. از بدو آمدنش خانه عکاسان تخته شد و با این حال که از همه عکاسان عذر خواست ولی او کسی نبود که از فرهنگ و هنر چیزی بفهمد. گویی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز ملک پدری اوست. خانه عکاسان تبریز که به شیوه دوستانه اداره می شد دستورهایی داد که فقط سبب اختلاف بین اعضا شد. شتاب زده مسؤول خانه عکاسان را عوض کرد ولی صدای همه درآمد. برای جشنواره فیروزه نقشه هایی چید تا فرصت شغلی برای هم فکران خود دست و پا کند.

در همه این قصه ها متأسفانه پای یکی از دوستان ما درمیان می آمد که به دلیل احترام ساکت می ماندیم. و در این اواخر قاسمی (سرپرست جدید و بی فرهنگ سازمان فرهنگی) ادعا کرد که من (علی حامد حقدوست) صلاحیت عکاسی را ندارم. وی گفته است باید متقی صلاحیت عکاسی بنده را تأیید کند.

اولا این که، چه کسی می تواند صلاحیت عکاسی یک هنرمند را روشن کند؟ این فرد با یک اغماض وحشتناک می تواند یک هنرمند باشد ولی ابدا نمی تواند مدیر سازمان باشد. آن هم مدیری که تاکنون هیچ هنری از خود بروز نداده که هیچ، کارهای خل و چل او زبان زد دیگران هم شده است.

دوم این که، من هرگز نیازی به تأیید متقی و امثال او که درصدد هضم لقمه های آماده هستند و برای مقاصد شخصی شان هر کاری را مجاز می دانند، ندارم.

سوم این که، آقای قاسمی عزیز! بهتر بود می گفتید ما یک نظری به آثار عکاسی این دردانه تان می کردیم که افتخارش عکاسی سنگ است. به نظرم آثار او جای بحث و گفت و گوست که حکم دبیری جشنواره فیروزه را به آغوشش کشید. او که قادر نیست عکاسی مستند اجتماعی بکند بیشتر باید صلاحیت اخلاقی اش را پیش کشید. شما کسی نیستید که ما به راحتی بتوانیم کاری هنری انجام دهیم. از روز آمدن شما محفل هنری ما فقط درگیر و دار بخشنامه های اداری گم شده است. هیچ کس تاکنون بحث صلاحیت را در میان هنرمندان پیش نکشیده بود که شما دست به این کار خطرناک زدید. من به جرأت می گویم که شما نه صلاحیت مدیریتی دارید و نه صلاحیت هنری. که اگر شناختی از فضای هنری داشتید اختلاف بنیان کنی بر خانه عکاسان نمی انداختید.

چهارم این که، گرچه شما سخنی از دهانتان پریده است و برای یک مدیر بعید است قضاوتی شتاب زده بکند، من پیگیر این خواهم بود که چه کسی صلاحیت هنری و اجتماعی مرا رد می کند. ادعای این عدم صلاحیت برای هنرمندی چون من که ارتباط خوبی با عکاسان به نام ایران و خارج دارم فقط از مدیری ناکارآمد سر می زند. شما برای این که در آخر عمری به نان و نوایی برسید بنا نیست با هنرمندان در بیفتید.

زمانی که عکاس خبرگزاری ایرنا بودم و شما سرپرست آن ندانم کاری های شما سبب ضایع شدن 8 ماه حقوق من شد که هیچ کاری برای دریافت آن انجام ندادید (پرداخت نشدن حقوق عکاس پس از گذشت 8 ماه از سوی خبرگزاری ایرنا) ولی با این حال در همه جا اعلام می کنید من علاقمند نخبگان و فرهیختگان هنری هستم. کسانی که به عنوان نخبه کنارتان نشانده اید مرا وامی دارد که کارگر محله باشم تا مورد حمایت شما.

روز تودیع مدیر عامل سابق سازمان شما برای همه ثابت کردید که حتی از روی کاغذ هم بلد نیستید درست بخوانید. چیزهایی که به اسم حمایت از هنر گفتید مال عهد بوق بود. این سخنان تکراری را شما فقط از هم فکران دور و بر خود می توانید بشنوید.

حرف شنوی متقی و امثال او سبب شده است که هنر اصیل و راستین را به بهای خریداری این افراد طرد کنید. هنر ما چیزی برای فروش ندارد که سبب سرافکندگی ما باشد. من سال های سال به هر سوراخ سنبه ای برحسب وظیفه هنری خود سر کشیده ام و هیچ خبرگزاری تاکنون جسارت تردید در صلاحیت من نداشته است. و امروزه صلاحیت من با دست شما به کسی سپرده می شود که به خاطر احترام تاکنون با او مدارا کرده ایم ولی او چیزی از مسایل انسانیت و اخلاق هنری نمی داند. عکاسی که سنگ را پروژه خود می کند همه اصول اخلاقی و اجتماعی را به راحتی زیر پا می گذارد.

من این نامه را به همه جا خواهم فرستاد تا احیانا اگر کسی در صلاحیت سیاسی من چیزی برای گفتن دارد اعلام کند. حساب من پاک تر از آن است که ادعاهای وحشتناک شما مرا بترساند. من غیر از حرفه تخصصی خودم به چیز دیگر نیندیشیده ام و اگر پرونده من برای شما سنگینی دارد آن را رو کنید تا همه مرا بشناسند. سن من اقتضای انجام کارهای خطرناک را دارد ولی سن شما دیگر نمی تواند هم پای ما جوانان باشد. چرا اجازه نمی دهید جوانانی هنرمند و مدبر پشت آن میز بنشینند تا بدانند که هنر بدون اقتصاد رشد نمی یابد. شما در خبرگزاری ایرنا هم ثابت کردید که چیزی از این امور نمی دانید غیر از فرصت های شغلی مناسب برای آینده خودتان.

در مورد همین موارد مقاله خلیل غلامی را با عنوان قطار فرهنگی تبریز بخوانید

بنده در سومین سال فعالیت و همکاریم با خبرگزاری فارس هستم.

این هم لینک آخرین گزارشهای تصویری من در خبرگزاری محترم فارس که موضع و جناح سیاسی آن بر هیچکس پوشیده نیست.